Lieve schat ik heb verdriet om jou. Er loopt een traan over mijn wang Ik huil omdat ik van jou hou. Na de tweede traan volgen er steeds meer. Mama huilt nu echt ze doen mijn jongen zeer. Waarom mag jij niet zijn zoals je bent. De mensen zeggen ik heb je vast verwend. Maar lieve schat ze weten niet waarover ze praten. je hebt een beperking en dat hebben ze niet in de gaten. Ik stik bijna in mijn verdriet. Waarom is er niemand die dat ziet. Ik vraag alleen maar een beetje begrip. Dat is voor sommige wel een hele goede tip. Laat mijn kind dus zijn wie of wat hij is of doe. Dat scheelt heel veel pijn ik word dit gedoe zo moe. Mijn tranen stoppen nu met lopen. En ik ga voor mijn lieverd hopen. Op een heel gelukkig leven. Dat vind ik een nobel streven.