Al twee weken waren we bij u aan het waken.
u vocht,u bent een bikkel,gaf nooit op.
Ging steeds slechter met u mam.
Deed mij zoveel verdriet,dat u zoveel pijn had,brak mijn hart.
Op het laats zei ik,mam ga maar ,hou van u.
11-09-2011.Zat bij u had u hand vast,u hield mijn hand zo hard vast.voelde dat u ging mam.om tien voor zes,ging je heen mam.
Mijn broertje geloofde me niet,en begon te tieren tegen mij.
Dacht laat hem maar even.om zes uur geloofde hij het pas.
Dokter kwam en bevestigde dat u was heen gegaan.
Was helemaal verdoofd,hield u hand nog steeds vast.
Me broer moest mijn hand los maken kon het niet mam.
Met ze achte zaten om te tafel,alles te bespreken,jij lag nog achter mij en streelde je haar mam,kon het nog steeds niet geloven mijn moeder was heen gegaan,was nog steeds verdooft.
Dan komen ze je weg halen,met ze alle stonden we om je heen,en huilen was fucking moeilijk.
Dan ga je in de auto,we stonden allemaal buiten je na te kijken toen ze wegreden,mijn hart brak mam.
Heb de zelfde avondt gedicht geschreven voor je mam.
Dan de dagen erna,dat wachten.
13-09-2011 Namen we afscheid met ze allen,zag je liggen mam,zei meteen dat is mama niet.
We hebben met ze achten en je kleinzoon wesley de kist gesloten,samen gehuild.
Je was al zo lang ziek mam,je vocht als een tygerin,je was op,je hebt nu je rust.
15-09-2011 De dag na je laatste rustplaats,bij papa.
Iedereen was er,heel veel mensen,want op dorp noemde iedereen je moeders van dekker.
Mijn broers en wesley droegen u kist.Ik liep er achter met je kleindochter eliza,en huilde.
In de aula,werdt er voor gelezen voor u.
Toen was ik aan de beurt,ging mijn gedicht voor lezen,met horte en huilen er door heen.
Voor jou mama
Er zijn geen woorden voor iemand,
van wie je weet,zij redt het niet.
Je streelt haar wang,je ziet haar ogen.
Je bent bevangen door verdriet.
Flink was zij,je hele leven.
Sterk is zij,tot het eind gebleven.
Vergeten doen we haar niet.
Hou van je mam.
Rust zacht.
Ze weet dat er iemand op haar wacht.
Mijn broertje kwam na me toe en gaf me een kus,en zei dank je zusje.
Was mooi ook omatje lief,en schrijf je naam in de sterren,werdt gedraai voor u mam.
De laatste was you never walk along,met ze alle gingen we zingen voor u mam.
Met ze achte stonden we om u heen en wesley ook.
Ze droegen de kist,na u laatste rust plaats,na papa.
Kreeg het steeds moeilijker,begon te trillen,kreeg het ijskoud.
De kleinkinderen hadden ballonnen vast zeven donkerpaars,en een lichtpaars.
Waren symbool voor u kinden,zeven broers een zusje,was zo mooi,werden losgelaten,de lucht in mam.
Mijn dochtertje had de lichte ballon vast,we zeiden nog moest zo zijn mam.
Mam voor u was het beter,maar doet nog zo fucking pijn.
U zal altijd bij me zijn,in mijn hartje,en bij u kinderen en kleinkinderen.
Rust zacht lieve mama.hou van u.kusssssssssssssssssssssss
Veelliefs atie