In deze wereld staat liegen centraal.



Iedereen maakt van zijn waarheid een verhaal.



Compenseren en ontkennen,



waarin duidelijk valt te herkennen,



dat de hel waar wij in leven,



als de hemel wordt weergegeven.





Ouder worden is fataal,



plastische chirurgie is het schoonheidsideaal.



Afvallen en dieten zijn de gesprekken van de dag



Normaal vinden, dat lekker eten niet mag.



Een relatie hebben voor het maatschappelijk belang,



want getrouwd zijn heeft nog altijd een hierarchische rang.





Zo\'n relatie krijgt op den duur kuren,



dan hebben ze zelfs sex voor de buren.



Voor dit geen oplossend vermogen,



het in stand houden is wat we gedogen.



De communicatie is aan het verslappen,



we laten ons tijdens het vreemdgaan maar betrappen.





Van moraal hebben we allang niet meer gehoord,



want nadenken wordt door ontkenning verstoord!!

.....................................................................................................................................

De ervaring doet mij geloven

dat de keurslijven het leven bepalen.

De ervaring laat mij zien

dat wij met zijn allen falen.



Wat moet je met een dure auto

als het niet kan betalen.

Of moeten we echt

alle eer uit de buren halen.



De kunst van het verleiden wordt beheerst

door hypotheken en persoonlijke leningen.

Waar de consumentenbond tot Sire

ons bedelven onder hun visies en meningen.



Met als gevolg en burn out of depressief

voortkomend uit een waardeloos toekomstperspectief.

Laten we bewust zijn over wat we willen

en niet toegeven aan alle modegrillen

..............................................................................................................

Als een roos nog in de knop
Net begonnen te ontluiken.
Werd de bloeitijd wreed gestopt
De blaadjes nog niet eens ontpopt.

Vele stormen had je reeds doorstaan
Je leek niet klein te krijgen.
En steeds weer door de wolken heen
Was jij de zon die op ons scheen.

Vertrapt,verpletterd maar niet verlept
alsg jij daar reeds ter aarde.
Een roos zo zuiver en zo rein,
Je had voor ons zo,n waarde.

Want tussen een veld met bloemen in
Stond daar die roos,maar zonder doornen.
Die roos,dat was jij
Maar nu voor eeuwig aan Gods zij

................................................................................................

waarom

als twee schepen in het donker kwamen wij elkaar tegen
en vonden bij elkaar weer wat licht
zelfs tijdens het lopen in de regen
gaf jij een glimlach op mijn gezicht.

we gaven elkaar wat steun en ook weer hoop
en we vonden samen wat hulp
mijn hoofd zat nu niet meer zo in de knoop
en we kropen een beetje uit onze schulp

we groeide samen van dit mooie moment
en konden weer genieten van het leven
dit gevoel had ik al lang niet meer gekend
ook al duurde het maar even

maar we vlogen elkaar in de haren
en dat gaf me veel verdriet
nu kan ik alleen het gevoel maar bewaren
en balen van het moment dat je mij verliet

toch zit ik telkens nog te hopen
dat het nu weer goed gaat met jou
en dat het nu beter gaat lopen
want als vriend blijf ik je trouw